Η ΧΡΙΣΤΙΑΝΙΚΗ ΘΕΩΡΗΣΗ ΤΗΣ ΟΙΚΟΓΕΝΕΙΑΣ

Ας προσεγγίσουμε την οικογένεια υπό το φως της αγίας Γραφής και της ιεράς Παραδόσεως της Εκκλησίας μας. Ας την δούμε με «νουν Χριστού» στην θεανθρώπινη διάστασή της. Όλα στη ζωή του Χριστιανού πρέπει να είναι θεανθρώπινα, αλλιώς είναι αντίθεα, αιρετικά και απάνθρωπα.

Τι είναι οικογένεια λοιπόν;

Την απάντηση μας την δίδει εύστοχα ο απόστολος Παύλος: Είναι «κατ’ οίκον εκκλησία». Συμπληρώνει δε ο άγιος Χρυσόστομος ότι η οικογένεια είναι: «Εκκλησία μικρά και φυτώριο αγίων». Κοινωνιολογικά οικογένεια είναι το κύτταρο του σώματος της κοινωνίας. Είναι ο ακρογωνιαίος λίθος της οικοδομής της κοινωνίας. Είναι ένα φυτώριο στο οποίο αναπτύσσονται οι ψυχές αυτών που ποθούν την αγιότητα. Αυτή είναι η θεία αποστολή της οικογενείας.  Η ανάδειξη νέων ΑΓΙΩΝ. Πρώτα οι γονείς υπομένοντας και αγαπώντας ο ένας τον άλλον καθίστανται άγιοι και έπειτα φροντίζουν να δώσουν την ανάλογη αγωγή και τον τρόπο ζωής που θα βοηθήσει και τα παιδιά τους να γίνουν άγιοι.

Η οικογένεια είναι μία κιβωτός στο πέλαγος τας αμαρτίας, που συντελεί στην διάσωση της οικογενείας από τον πνευματικό θάνατο. Όπως ο Νώε διεφυλάχθη οικογενειακώς μέσα στην κιβωτό από τον κατακλυσμό, έτσι και η χριστιανική οικογένεια μέσα στην θερμοκοιτίδα του ιερού χριστιανικού γάμου, θα εξασφαλίσει την κατά Θεόν πορεία των μελών της, μέσα στον παγωμένο από την απιστία σύγχρονο κόσμο.

Δεν νοείται αληθινή οικογένεια έξω από τον γάμο τον χριστιανικό. Όλοι οι σύγχρονοι γάμοι και οι μοντέρνες οικογένειες που ξεφύτρωσαν, είναι η έκφραση του κόμπλεξ και του αισθήματος κατωτερότητος του Σατανά, προκειμένου ν’ ανταγωνισθεί τον Θεό πάντα με τον διεφθαρμένο–διεστραμμένο τρόπο, που γνωρίζει καλά.

Κύρια αποστολή του γάμου λοιπόν είναι η διάσωση των συζύγων από την αμαρτία και η χριστιανική αγωγή και ανατροφή των τέκνων, με απώτερο σκοπό να καταστούν και αυτά άγιοι.

Ο Χρυσόστομος τονίζει λιτά, αλλά περιεκτικά. Μέριμνα του πατέρα είναι «τό παιδεῦσαι καλῶς» και της μητέρας «τό θρέψαι καλῶς». Μη λησμονούμε· πρώτος ΝΑΟΣ του παιδιού είναι τα γόνατα της ΜΑΝΑΣ!

Η οικογένεια θυμίζει κατά τον Παύλο την σχέση Χριστού και Εκκλησίας. Θεμελιωμένη μέσα στο «μέγα μυστήριο» του γάμου, προστατεύει από σαρκικές διαστροφές που μολύνουν και διαταράσσουν την σχέση με τον Θεό και ευνοεί κλιματολογικά μέσα στο θερμοκήπιό της, την καλλιέργεια και παράλληλη ανάπτυξη της τελειοποιήσεως του ανθρώπου.

Μέσα στο γάμο η γυναίκα γίνεται βοηθός σωτηρίας του ανδρός και ο άνδρας βοηθός σωτηρίας της γυναίκας, αμφότεροι δε φροντίζουν για την σωτηρία των τέκνων τους.

Δυστυχώς όμως στις μέρες μας η χριστιανική οικογένεια υπολειτουργεί θρησκευτικά και το κοσμικό–αντίθεο πνεύμα κουμαντάρει τα του οίκου μας.

Αντί να τιμούμε τον Χριστό που αναστήλωσε τον οικογενειακό θεσμό, μετά τον κλονισμό που υπέστη λόγω αποστασίας των πρωτοπλάστων, εμείς συνεχίζουμε να τιμούμε τον δρόμο της πτώσεως, γιατί αυτός μας βολεύει και αυτόν μόνο μπορούμε να περπατήσουμε. Έτσι κάναμε θρησκεία την σύγχρονη φιλοσοφία της ακορέστου καλοπεράσεως και του ακράτου ευδαιμονισμού.

Χαρακτηριστικά των οικογενειών που εναπόμειναν, γιατί σήμερα οι νέοι δεν παντρεύονται, είναι η ολιγοπαιδία και ολιγοπαιδεία. Απουσιάζει το πνεύμα της αγάπης και της θυσίας.

Απουσιάζουν έτσι οι ιερουργοί γονείς απ’ όλες τις ιεροτελεστίες της οικογενείας. Ο πατέρας φυγάς της πατρότητος· η μητέρα ανυπότακτη της μητρότητος· αμφότεροι λιποτάκτες αποδρούν στις ξέχωρες εξόδους από το σπίτι ένεκα διασκεδάσεως (όχι ψυχαγωγίας).

Το παιδί ένεκα της ολιγοπαιδίας της οικογενείας αλλά και της μη ενασχολήσεως των γονέων μαζί του, λόγω εργασίας ή άλλων ασχολιών, παραδίδεται στο «καταφύγιο» της τηλεοράσεως, του διαδικτύου και του κινητού. Προστρέχει να αναπληρώσει την ολιγοπαιδεία με αυτά τα μέσα, να ψυχαγωγηθεί και να διαμορφώσει τον χαρακτήρα του.

Ως εκ τούτου η οικογένεια από κιβωτός και λιμάνι, μετετράπη–κατάντησε άγριο πέλαγος, όπου κλυδωνίζονται τα πάντα από τα κύματα των προγαμιαίων σχέσεων, των εξωσυζυγικών σχέσεων, των αναρίθμητων διαζυγίων, των κατά συρροή εκτρώσεων και της πλήρους αποξενώσεως από τον Θεό.

Όπως αναφέρει ο άγιος Γρηγόριος Νύσσης, όλη η κτίση πειθαρχεί στις εντολές του Θεού και μόνο ο άνθρωπος απειθαρχεί. Αυτός για τον οποίο έγιναν ΟΛΑ.

Κάπως έτσι φτάσαμε, ένα από τα ΒΑΣΙΚΑ ΟΧΥΡΑ της κοινωνίας, να το παραδίδουμε αμαχητί, εμείς οι εν λόγω ριψάσπιδες και δωσίλογοι της νέας Ελλάδος.

Το εκλεκτό ελληνικό κοινοβούλιο πρώτο μερίμνησε γι’ αυτό, όλα τα χρόνια της διαρθρωτικής και άκρως εξαρθρωτικής μεταπολιτεύσεως, να θεσπίσει όλους τους απαραίτητους νόμους προκειμένου να αφοπλίσει και να εξαλείψει το παρόν ΟΧΥΡΟ.

ΕΥΓΕ σας, μεγάλοι εθνοπατέρες!

Ευτυχώς υπάρχουν σ’ αντίθεση με τους ανωτέρω και οι τριακόσιοι αυτοθύτες. Υπάρχουν εκλεκτές οικογένειες που εξακολουθούν να υφίστανται λόγω «ἰσχύος ἐκ τοῦ οὐρανοῦ» σαν θερμοκήπια χριστιανικού παραδείγματος και καλλιεργείας της αρετής και της αγιότητος. Υποδειγματικές οικογένειες συντροφιά φυσικά με την ανθρώπινη αδυναμία και έλλειψη, αλλά άκρως αγωνιστικές, συνεχίζουν να παλεύουν μέσα από το χαράκωμα της ΠΡΟΣΕΥΧΗΣ! Το αλεξικέραυνο της οικογενείας όπως το αποκαλούσε ο αγωνιστής επίσκοπος Αυγουστίνος Καντιώτης.

Αυτές οι οικογένειες ξεχωρίζουν λόγω τηρήσεως μη επιβεβλημένου κανονισμού θείων εντολών.

Ο πατέρας ζωντανό παράδειγμα ξέμακρα από ξερές εντολές και άκαρπες νομοθεσίες· η μάνα πρότυπο προσφοράς και θυσίας. Αμφότεροι θέτουν την ψυχή αυτών λύτρον υπέρ των τέκνων τους και υπέρ της ευρυτέρου κοινωνίας. Η κοινή– οικογενειακή προσευχή το Α και το Ω «τῆς μικρᾶς ἐκκλησίας». Απαραίτητοι συνοδοιπόροι: η νηστεία, η εξομολόγηση, η Θ. Μετάληψη, η αγιογραφική μελέτη, η συζήτηση, η αλληλοβοήθεια, η προσφορά, η συνεισφορά, η θυσία, η σταυροφορία, η κοινή βρώση και πόση όταν επιτρέπουν οι αντίξοες συνθήκες.

ΟΛΑ στοιχεία θεϊκής κοινοβιακής συνυπάρξεως. Σωματικής και ψυχικής. Γιατί όπου είναι «συνηγμένοι δύο ή τρεις εἰς τό ἐμόν ὄνομα, ἐκεί εἰμί εγώ, ἐν μέσω αὐτῶν». Ολα στοιχεία ευρώστου και άκρως υγιούς κοινωνίας.

«Ἔτσι εὐλογοῦνται οἱ ἐπαύλεις τῶν δικαίων καί κατάρα Θεοῦ ἐν οἴκοις ἀσεβῶν». (Παρ. Σολ. 2,22)

Έτσι δικαίως αναφωνεί ο ιερουργός πατέρας με στεντορεία φωνή προς τον Κύριο. «Ἰδού ἐγώ καί τά παιδία, ἅ μοι ἔδωκας Κύριε». (Ης. 8,18)

 

Αρίσταρχος

 

Κορυφή