ΧΑΡΟΥΜΕΝΟ ΜΗΝΥΜΑ
Ο ευαγγελισμüς της Θεοτüκου εßναι Ýνα μÞνυμα χαρÜς·
α´) Προς την Παναγßα μας· «Χαßρε, κεχαριτωμÝνη· ο Κýριος μετÜ σου· ευλογημÝνη συ εν γυναιξß» (Λκ. 1,28). ΛÝγει ο Üγγελος ΓαβριÞλ.
β?) Προς τις μυροφüρες· «Χαßρετε» (Μαθ. 28,9). ΛÝγει ο Κýριος.
γ´) Προς üλο το ανθρþπινο γÝνος· «Χαßρετε εν Κυρßω πÜντοτε· πÜλιν ερþ χαßρετε» (Φιλιπ. 4,4). ΓρÜφει ο απüστολος Παýλος.
δ´) Προς το γÝνος μας· «Εγγýς το ΠÜσχα ετοιμασθÞτε». ΛÝγει ο ποιητÞς ΤÜκης Παπατσþνης στο ποßημα του «Εθνεγερσßα», üπου παρομοιÜζει την ΕλλÜδα με την Θεοτüκο.
ΓρÜφει σχετικÜ·
«¹ρθε η στιγμÞ που ομοιþθηκε η ΕλλÜδα
Με Παναγßα και εßπε πÜλι εκεßνη
το «ιδοý η δοýλη κι εγþ του Κυρßου».
Κοινολογεßτο απü παντοý ο θεßος λüγος
Στα φανερÜ· «Εγγýς το ΠÜσχα, ετοιμασθÞτε».
Ο Ηλßας ΜηνιÜτης, ο Χρυσüστομος του 17ου αιþνα, το 1688, στη Βενετßα üπου σποýδαζε κι ενþ Þταν 19 ετþν, ανÝπεμψε δÝηση προς την Παναγßα μας, ενþ μιλοýσε την ημÝρα του ευαγγελισμοý λÝγοντας τα εξÞς·
«Εýσπλαχνε ΜαριÜμ, παρακαλοýμε σε δια το «Χαßρε» εκεßνο, üπου μας προξÝνησε τüσο χαρÜν· διÜ τον αγγελικüν εκεßνον ευαγγελισμüν, üπου εστÜθη της σωτηρßας μας το προοßμιον· χÜρισε του γÝνους μας την προτÝραν τιμÞν. ΑσÞκωσÝ το απü την κοπρßαν της δουλεßας εις τον θρüνον του βασιλικοý αξιþματος, απü τα δεσμÜ εις το σκÞπτρον, απü την αιχμαλωσßαν εις το βασßλειον.
»Και, αν αυτÝς οι φωνÝς δεν σε παρακινοýν να μας ευσπλαχνισθÞς, ας σε παρακινÞσουν τα πικρÜ δÜκρυα που πÝφτουν απü τα μÜτια μας, τα παρακÜλια των αγßων απ’ üλα τα μÝρη της ΕλλÜδος.
»ΚÜνε δÝσποινα να σβυσθÞ τελεßως το φως του φεγγαριοý· να λÜμψη ο μυστικüς ¹λιος· να εξαπλωθÞ σ?τον κüσμον η δýναμις του σταυροý·και να δοξασθÞ απ?üλους το Üγιον σου üνομÜ, συν τω Πατρß και Υιþ και Αγßω Πνεýματι, νυν και αεß και εις τους αιþνας των αιþνων. ΑμÞν».
Το 1821-1688=133 χρüνια μετÜ, η προσευχÞ αυτÞ του ΜηνιÜτη Ýγινε πραγματικüτητα. Η Υπεραγßα Θεοτüκος εισÜκουσε τις δεÞσεις των αγßων μαρτýρων και νεομαρτýρων της πßστεþς μας και το απελευθÝρωσε.
* * *
Τþρα το γÝνος μας βρßσκεται σε μια νÝα πρüσκληση-πρüκληση αλλÜ και Ýνα νÝο πειρασμü· την πορεßα μÝσα στην ενωμÝνη (;) Ευρþπη. Εßναι ο πειρασμüς που αντιμετþπισε ευθýς αμÝσως με την παλιγγενεσßα του και εν πολλοßς υπÝκυψε εις βÜρος των εθνικþν του συμφερüντων. Οι πρüγονοι μας μÝσα απü χιλιÜδες δυσκολßες, ταλαιπωρßες, βασανιστÞρια, μαρτýρια, εξαθλιþσεις απÝκτησαν Ýνα Ýθνος, που θÝλησαν να εßναι εýρωστο, να διατηρεß τη μνÞμη του, τις ρßζες του, την πνευματικüτητÜ του. Πολλοß üμως, ξÝνοι αλλÜ δυστυχþς και ¸λληνες, θÝλησαν ν?αποκüψουν το ¸θνος αυτü απü τις ρßζες του και να το υποδουλþσουν ξανÜ σε νÝο αφÝντη, τον ΦρÜγγο.
¸χουμε ευθýνη üσοι εßμαστε πραγματικοß ¸λληνες ν?αποτρÝψουμε τον κßνδυνο αυτü. Τþρα δεν Ýχουμε ν?αντιμετωπßσουμε τον βÜρβαρο κατακτητÞ, αλλÜ την αθεÀα της Δýσεως, τον συγκρητισμü, τον Üμορφο πολιτισμü. ΠρÝπει να ζÞσουμε σ?Ýνα κüσμο που επικρατοýν τα οικονομικÜ μεγÝθη, το πνεýμα πεθαßνει και τα πÜντα γßνονται σαρξ. Τþρα λοιπüν üσο ποτÝ Üλλοτε εßναι ανÜγκη να σφιχταγκαλιÜσουμε τον Κýριο μας και να ζητÞσουμε την προστασßα της Παναγßας μας, της οποßας τον ευαγγελισμü γιορτÜζουμε σÞμερα.
Τþρα πρÝπει ν?ακοýσουμε τα λüγια του ΜακρυγιÜννη·
«Το λοιπüν, αν θÝλουμε το λßγο να γßνει μεγÜλο, πρÝπει να λατρεýουμε το Θεü, ν’ αγαπÜμε την πατρßδα, να Ýχουμε αρετÞ, τα παιδιÜ μας να τα μαθαßνουμε γρÜμματα».
Ο ¢γγελος ΤερζÜκης γρÜφει σωστÜ üτι·
«Το σημερινü σýστημα εξαγορÜζει τον ¸λληνα με την Üνεση και την αναßσθησßα. Εφ’ üσον βολευτοýμε υλικÜ και Ýχουμε ραστþνη και ευμÜρεια, γινüμαστε αναßσθητοι για οτιδÞποτε. Μια Κßρκη μας χτýπησε με το ραβδß της και μας Ýκανε χοßρους. Ο δρüμος Üνοιξε για τον χασÜπη και μετÜ για την χýτρα της παγκοσμιοποιÞσεως. Το σýστημα εßναι πονηρü. ΜετατρÝπει την τυραννßα σε δÞθεν ανθρþπινα δικαιþματα, το μυστÞριο της ζωÞς σε μηχανιστικü φαινüμενο, και τον Üνθρωπο απü εικüνα του Θεοý σε πριüνι και εργαλεßο των σκοπιμοτÞτων του».
Πρüσχωμεν. Στþμεν καλþς· στþμεν μετÜ φüβου αλλÜ και ελπßδος και θÜρρους και γενναιüτητας. ΑμÞν.
(+) Αρχιεπßσκοπος Αθηνþν και πÜσης ΕλλÜδος Χριστüδουλος (διασκευÞ).
