1. Η ΣΤΡΑΤΗΓΙΚΗ ΤΗΣ ΑΠΟΣΠΑΣΗΣ ΤΗΣ ΠΡΟΣΟΧΗΣ
Το θεμελιþδες στοιχεßο του κοινωνικοý ελÝγχου εßναι η στρατηγικÞ της απüσπασης της προσοχÞς που Ýγκειται στην εκτροπÞ της προσοχÞς του κοινοý απü τα σημαντικÜ προβλÞματα και τις αποφασισμÝνες απü τις οικονομικÝς και πολιτικÝς ελßτ αλλαγÝς μÝσω της τεχνικÞς του κατακλυσμοý συνεχüμενων αντιπερισπασμþν και ασÞμαντων πληροφοριþν.
Η στρατηγικÞ της απüσπασης της προσοχÞς εßναι επßσης απαραßτητη για να μην επιτρÝψει στο κοινü να ενδιαφερθεß για απαραßτητες γνþσεις στους τομεßς της επιστÞμης, της οικονομßας, της ψυχολογßας, της νευροβιολογßας και της κυβερνητικÞς. «ΔιατηρÞστε την προσοχÞ του κοινοý αποσπασμÝνη, μακριÜ απü τα αληθινÜ κοινωνικÜ προβλÞματα, αιχμÜλωτη θεμÜτων που δεν Ýχουν καμßα σημασßα. ΔιατηρÞστε το κοινü απασχολημÝνο, τüσο πολý þστε να μην Ýχει καθüλου χρüνο για να σκεφτεß - πßσω στο αγρüκτημα, üπως τα υπüλοιπα ζþα» (απüσπασμα απü το κεßμενο: Αθüρυβα üπλα για Þρεμους πολÝμους).
2. ΔΗΜΙΟΥΡΓΙΑ ΠΡΟΒΛΗΜΑΤΩΝ ΚΑΙ ΜΕΤΑ ΠΡΟΣΦΟΡΑ ΛΥΣΕΩΝ
ΑυτÞ η μÝθοδος καλεßται επßσης «πρüβλημα- αντßδραση - λýση». Δημιουργεßται Ýνα πρüβλημα, μια προβλεφθεßσα «κατÜσταση» για να υπÜρξει μια κÜποια αντßδραση απü τον κüσμο, με σκοπü αυτüς ο ßδιος να ορßσει τα μÝτρα που η εξουσßα θÝλει να τον κÜνει να δεχτεß.
Για παρÜδειγμα: ΑφÞνεται να ξεδιπλωθεß και να ενταθεß η αστικÞ βßα Þ οργανþνονται αιματηρÝς επιθÝσεις που αποσκοποýν στο να απαιτÞσει ο κüσμος νüμους ασφαλεßας και πολιτικÝς εις βÜρος της ελευθερßας. ¹ ακüμα: Δημιουργοýν μßα οικονομικÞ κρßση þστε να γßνει αποδεκτÞ ως αναγκαßο κακü η υποχþρηση των κοινωνικþν δικαιωμÜτων και η διÜλυση των δημüσιων υπηρεσιþν.
3. Η ΣΤΡΑΤΗΓΙΚΗ ΤΗΣ ΣΤΑΔΙΑΚΗΣ ΕΦΑΡΜΟΓΗΣ
Για να γßνουν αποδεκτÜ τα διÜφορα απαρÜδεκτα μÝτρα, αρκεß η σταδιακÞ εφαρμογÞ τους, λßγο-λßγο, επß συναπτÜ Ýτη. ΚατÜ αυτüν τον τρüπο επιβλÞθηκαν τις δεκαετßες του ´80 και ´90 οι δραστικÜ νÝες κοινωνικοοικονομικÝς συνθÞκες (νεοφιλελευθερισμüς): ανýπαρκτο κρÜτος, ιδιωτικοποιÞσεις, ανασφÜλεια, ελαστικüτητα, μαζικÞ ανεργßα, μισθοß που δεν εξασφαλßζουν Ýνα αξιοπρεπÝς εισüδημα, τüσες αλλαγÝς που θα εßχαν προκαλÝσει επανÜσταση αν εßχαν εφαρμοστεß μονομιÜς.
4. Η ΣΤΡΑΤΗΓΙΚΗ ΤΗΣ ΑΝΑΒΟΛΗΣ
¸νας Üλλος τρüπος για να γßνει αποδεκτÞ μια αντιλαúκÞ απüφαση εßναι να την παρουσιÜσουν ως «επþδυνη και αναγκαßα», εξασφαλßζοντας τη συγκατÜβαση του λαοý τη δεδομÝνη χρονικÞ στιγμÞ και εφαρμüζοντÜς τη στο μÝλλον.
Εßναι πιο εýκολο να γßνει αποδεκτÞ μια μελλοντικÞ θυσßα απ' ü,τι μßα Üμεση. ΚατÜ πρþτον επειδÞ η προσπÜθεια δεν καταβÜλλεται Üμεσα και κατÜ δεýτερον επειδÞ το κοινü, η μÜζα, πÜντα Ýχει την τÜση να ελπßζει αφελþς üτι «τα πρÜγματα θα φτιÜξουν στο μÝλλον» και üτι οι απαιτοýμενες θυσßες θα αποφευχθοýν. Αυτü δßνει περισσüτερο χρüνο στο κοινü να συνηθßσει στην ιδÝα των αλλαγþν και να τις αποδεχτεß με παραßτηση üταν φτÜσει το πλÞρωμα του χρüνου.
5. ΑΠΕΥΘΥΝΣΗ ΛΟΓΟΥ ΣΤΟ ΚΟΙΝΟ ΣΑΝ ΑΥΤΟ ΝΑ ΕΙΝΑΙ ΣΤΗΝ ΠΑΙΔΙΚΗ ΗΛΙΚΙΑ
Η πλειονüτητα των διαφημßσεων που απευθýνονται στο ευρý κοινü χρησιμοποιοýν λüγο, επιχειρÞματα, προσωπικüτητες και τüνο της φωνÞς, üλα ιδιαßτερα παιδικÜ, πολλÝς φορÝς στα üρια της αδυναμßας, σαν ο θεατÞς να Þταν μικρü παιδÜκι Þ διανοητικÜ καθυστερημÝνος.
¼σο περισσüτερο θÝλουν να εξαπατÞσουν το θεατÞ τüσο πιο πολý υιοθετοýν Ýναν παιδικü τüνο. Γιατß; «Αν κÜποιος απευθýνεται σε Ýνα Üτομο σαν αυτü να Þταν 12 χρονþν Þ και μικρüτερο, αυτü λüγω της υποβολÞς εßναι πολý πιθανü να τεßνει σε μια απÜντηση Þ αντßδραση απογυμνωμÝνη απü κÜθε κριτικÞ σκÝψη, üπως αυτÞ ενüς μικροý παιδιοý» (βλ. Αθüρυβα üπλα για Þρεμους πολÝμους).
6. ΠΟΛΥ ΠΕΡΙΣΣΟΤΕΡΗ ΧΡΗΣΗ ΤΟΥ ΣΥΝΑΙΣΘΗΜΑΤΟΣ ΠΑΡΑ ΤΗΣ ΛΟΓΙΚΗΣ
Η χρÞση του συναισθÞματος εßναι μια κλασικÞ τεχνικÞ προκειμÝνου να επιτευχθεß βραχυκýκλωμα στη λογικÞ ανÜλυση και στην κριτικÞ σκÝψη των ατüμων. Απü την Üλλη, η χρÞση των συναισθημÜτων ανοßγει την πüρτα για την πρüσβαση στο ασυνεßδητο και την εμφýτευση ιδεþν, επιθυμιþν, φüβων, καταναγκασμþν Þ την προτροπÞ για ορισμÝνες συμπεριφορÝς .
7. Η ΔΙΑΤΗΡΗΣΗ ΤΟΥ ΚΟΙΝΟΥ ΣΤΗΝ ΑΓΝΟΙΑ ΚΑΙ ΣΤΗ ΜΕΤΡΙΟΤΗΤΑ
ΚÜντε το κοινü να εßναι ανÞμπορο να κατανοÞσει τις μεθüδους και τις τεχνολογßες που χρησιμοποιοýνται για τον Ýλεγχο και τη σκλαβιÜ του. «Η ποιüτητα της εκπαßδευσης που δßνεται στις κατþτερες κοινωνικÝς τÜξεις πρÝπει να εßναι η φτωχüτερη και μετριüτερη δυνατÞ, Ýτσι þστε το χÜσμα της Üγνοιας μεταξý των κατþτερων και των ανþτερων κοινωνικþν τÜξεων να εßναι και να παραμÝνει αδýνατον να γεφυρωθεß» (βλ. Αθüρυβα üπλα για Þρεμους πολÝμους) .
8. ΕΝΘΑΡΡΥΝΣΗ ΤΟΥ ΚΟΙΝΟΥ ΝΑ ΕΙΝΑΙ ΙΚΑΝΟΠΟΙΗΜΕΝΟ ΜΕ ΤΗ ΜΕΤΡΙΟΤΗΤΑ
ΠροωθÞστε στο κοινü την ιδÝα üτι εßναι της μüδας να εßσαι ηλßθιος, χυδαßος και αμüρφωτος.
9. ΕΝΙΣΧΥΣΗ ΤΗΣ ΑΥΤΟΕΝΟΧΗΣ
ΚÜντε τα Üτομα να πιστÝψουν üτι αυτÜ και μüνον αυτÜ εßναι Ýνοχα για την κακοτυχßα τους, εξαιτßας της ανεπÜρκειας της νοημοσýνης τους, των ικανοτÞτων Þ των προσπαθειþν τους. ¸τσι, τα Üτομα, αντß να εξεγεßρονται ενÜντια στο οικονομικü σýστημα, υποτιμοýν τους εαυτοýς τους και νιþθουν ενοχÝς, κÜτι που δημιουργεß μια γενικευμÝνη κατÜσταση κατÜθλιψης, της οποßας απüρροια εßναι η αναστολÞ της δρÜσης. Και χωρßς δρÜση, δεν υπÜρχει επανÜσταση.
10. ΤΟ ΣΥΣΤΗΜΑ ΓΝΩΡΙΖΕΙ ΤΑ ΑΤΟΜΑ ΚΑΛΥΤΕΡΑ ΑΠ' Ο,ΤΙ ΑΥΤΑ ΓΝΩΡΙΖΟΥΝ ΤΟΥΣ ΕΑΥΤΟΥΣ ΤΟΥΣ
ΚατÜ τα τελευταßα 50 χρüνια, η ταχεßα πρüοδος της επιστÞμης Ýχει δημιουργÞσει Ýνα αυξανüμενο κενü μεταξý των γνþσεων του κοινοý και εκεßνων που κατÝχουν και χρησιμοποιοýν οι κυρßαρχες ελßτ.
ΧÜρη στη βιολογßα, στη νευροβιολογßα και στην εφαρμοσμÝνη ψυχολογßα, το σýστημα Ýχει επιτýχει μια εξελιγμÝνη κατανüηση των ανθρþπων, τüσο σωματικÜ üσο και ψυχολογικÜ.
Το σýστημα Ýχει καταφÝρει να γνωρßζει καλýτερα τον «μÝσο Üνθρωπο» απ' ü,τι αυτüς γνωρßζει τον εαυτü του. Αυτü σημαßνει üτι στις περισσüτερες περιπτþσεις το σýστημα ασκεß μεγαλýτερο Ýλεγχο και μεγÜλη εξουσßα πÜνω στα Üτομα, μεγαλýτερη απü αυτÞν που τα ßδια ασκοýν στους εαυτοýς τους.
ΤΡΑΠΕΖΑ ΙΔΕΩΝ ΠΕΜΠΤΗ 27-01-2001
