ΚΑΤΡΑΚΥΛΑΜΕ ΣΥΝΕΧΩΣ ΣΤΑ ΕΘΝΙΚΑ ΘΕΜΑΤΑ
ΚατÜ τον Βασßλειο Μαρκεζßνη η προπαγÜνδα ξÝνων αλλÜ και ΕλλÞνων, η οποßα Ýχει δημιουργÞσει αυτü το «κüμπλεξ» ενοχÞς και κατωτερüτητας που μας διακατÝχει απÝναντι στην Τουρκßα, πρÝπει να ξηλωθεß.
Με την προειδοποßηση üτι, «απü την απαρÜδεκτη συναινετικüτητα, κυλÜμε στην εýκολη παρÜδοση» ο ακαδημαúκüς Βασßλειος Μαρκεζßνης παρεμβαßνει στις πολιτικÝς εξελßξεις με τη συνÝντευξÞ του στο «¸θνος της ΚυριακÞς». Ο γνωστüς ακαδημαúκüς, απαντþντας στις ερωτÞσεις που θÝσαμε υπüψη του, περιγρÜφει το δυσμενÝς πλαßσιο που διαμορφþνεται για τα εθνικÜ ζητÞματα, υποβÜλλει προτÜσεις και απευθýνεται προς την κοινÞ γνþμη, με το μÞνυμα üτι το μνημüνιο δεν σημαßνει και αποδοχÞ απεμπüλησης κυριαρχικþν δικαιωμÜτων.
ΣυνÝντευξη στο Νßκο ΜελÝτη
ΤÝσσερα χρüνια μιλÜτε και γρÜφετε με κεντρικü μοτßβο την ιδÝα üτι η εξωτερικÞ μας πολιτικÞ δεν εßναι ελληνικÞ αλλÜ ξενοκßνητη. Ποý στηρßζετε αυτÞν τη μελαγχολικÞ σκÝψη;
Σε τÝσσερα επιχειρÞματα.
Πρþτον: στο γεγονüς üτι, ενþ η ΑμερικÞ μÜς χαρακτηρßζει συνεχþς «στρατηγικοýς εταßρους», δεν παýει οýτε στιγμÞ να κινεßται εναντßον των συμφερüντων μας. Θυμηθεßτε τον ρüλο της στα ΙουλιανÜ, στη δικτατορßα, στην επιχεßρηση της Κýπρου το ’74, στην προσπÜθεια να εμποδßσει τον ερχομü του ΑνδρÝα το ’81, στον πüλεμο κατÜ της Σερβßας, στη βοÞθεια προς την ΠΓΔΜ (ακüμα και στη σýνταξη των επιστολþν των Σκοπιανþν προς την ελληνικÞ κυβÝρνηση), στην αναγνþριση του Κοσσυφοπεδßου (με üλες τις συνÝπειες που αυτÞ μπορεß να Ýχει μια μÝρα για εμÜς), στις συνεχεßς προσπÜθειες να εμποδßσει τις πρωτοβουλßες μας στο πεδßο των αγωγþν, στα εμπüδια που Ýθεσε στην πρüθεσÞ μας να προμηθευτοýμε ρωσικοýς οπλισμοýς. Θυμηθεßτε, λοιπüν, αυτÝς και τüσες Üλλες περιπτþσεις και θα δεßτε πüσο αφερÝγγυα, κυνικÞ και αδßστακτη εßναι η «φßλη» αυτÞ χþρα στις δημüσιες σχÝσεις της. ¼ποιος θεωρεß Üδικη αυτÞ την κρßση, ας διαβÜσει την Wikileaks για να δει τους Αμερικανοýς μÝσα απü τα δικÜ τους λüγια!
Δεýτερον: φοβÜμαι üμως ακüμη περισσüτερο εκεßνους τους ¸λληνες-πολιτικοýς, δημοσιογρÜφους και κρατικÜ επιδοτοýμενους (απαρÜδεκτο σε στιγμÝς μεγÜλης φτþχειας) οργανισμοýς (ως, π.χ., το ΕΛΙΑΜΕΠ) που πεßθουν τον εαυτü τους üτι συμφÝρει την πατρßδα τους να εßναι οι ßδιοι αρεστοß (αν üχι, ßσως, και υποχωρητικοß) στους Αμερικανοýς. Οι κυνικÜ διακεßμενοι θα μποροýσαν να διατυπþσουν τη γνþμη üτι οι φαντασιþσεις αυτÝς δεν διαφÝρουν και τüσο απü την εγκληματικÞ Üγνοια του συμφÝροντος της πατρßδας μας, αλλÜ ας το αφÞσουμε αυτü γι’ Üλλη συζÞτηση.
Τρßτον: φοβÜμαι την αυξανüμενη λαιμαργßα των Τοýρκων, ορατÞ σε üλα τα σýγχρονα πεδßα δρÜσης τους και γνωστÞ υπü το üνομα «νεο-οθωμανισμüς», η οποßα λαμβÜνει τρομακτικÞ υποστÞριξη απü τους ΑγγλοσÜξoνες.
ΤÝλος, με ανησυχεß η (επιτυχημÝνη) επικοινωνιακÞ πολιτικÞ της παροýσας κυβÝρνησης, η οποßα χρησιμοποιεß την οικονομικÞ κρßση τüσο ως μοχλü εκφοβισμοý και πειθÜρχησης των δυστυχοýντων συμπολιτþν μας üσο και ως δικαιολογßα για μια πιθανÞ απεμπüληση των εθνικþν δικαιωμÜτων μας. Και αν τολμÞσει κÜποιος να διατυπþσει Üλλη σκÝψη, αμÝσως θα τον «λεκιÜσουν» ως φιλοπüλεμο. ΑυτÞ δεν εßναι δημοκρατßα, εßναι τρομοκρατßα!
ΑναφÝρεστε σε κÜτι συγκεκριμÝνο;
Σε δýο χτυπÞματα που προβλÝπω üτι θα Ýλθουν απανωτÜ.
Το πρþτο το προβλÝπω εδþ και καιρü. ΑναφÝρομαι στη συνεκμετÜλλευση στο Αιγαßο. Το δεýτερο εßναι το μειονοτικü «θÝμα» στη ΘρÜκη, το οποßο σιγÜ-σιγÜ μεταμορφþνεται σε «πρüβλημα» πρþτου μεγÝθους, αν και λßγοι το καταλαβαßνουν και ακüμη λιγüτεροι θÝλουν καν να το σκÝφτονται!
Για περισσüτερες λεπτομÝρειες ως προς το πρþτο θÝμα, παραπÝμπω στο αποκαλυπτικü Üρθρο των κ. Λυγεροý και Κωνσταντακüπουλου στον «Κüσμο του ΕπενδυτÞ» της 27ης Νοεμβρßου 2010, σχετικÜ με «Üκρως απüρρητο» κεßμενο του υπουργεßου Εξωτερικþν, το περιεχüμενο του οποßου και ο δημüσια μη γνωστüς τρüπος γενÝσεþς του, üμως, εßναι ενδεικτικÜ του πþς δουλεýει (Þ δεν δουλεýει) το ελληνικü υπουργεßο Εξωτερικþν. ΕπιπλÝον, η υβριστικÞ αντßδραση του εκπροσþπου του τελευταßου αποδεικνýει -για πολλοýς- üτι ο συντÜκτης του κειμÝνου ευθαρσþς προειδοποßησε τους διαπραγματευτÝς μας για τους κινδýνους που συνεπÜγονται για τα εθνικÜ συμφÝροντα αυτÜ που συζητοýν με τους Τοýρκους.
Για το «Θρακικü Πρüβλημα» παρατηρþ τρßα πρÜγματα.
Πρþτον: το θÝμα των μειονοτικþν ομÜδων της ΘρÜκης -και υπενθυμßζω üτι εßναι τρεις, üχι μßα- üπως Üλλωστε και το θÝμα της ΠΓΔΜ, το Ýχουμε κÜνει πιο δυσχερÝς εμεßς οι ¸λληνες, εßτε με το να αφÞνουμε την κατÜσταση να χειροτερεýει μüνη της με την πÜροδο του χρüνου εßτε με το να ενεργοýμε οι ßδιοι με κομματικÜ Þ προσωπικÜ κριτÞρια. ΠεραιτÝρω, με το να φοβüμαστε να αναγνωρßσουμε σε μειονοτικÝς ομÜδες δικαιþματα που επιβÜλλουν üχι μüνο οι διεθνεßς μας υποχρεþσεις αλλÜ και ο ßδιος ο πολιτισμüς μας και συγχρüνως να εßμαστε εξαιρετικÜ ενδοτικοß στις δραστηριüτητες του Τουρκικοý Προξενεßου της ΚομοτηνÞς.
Δεýτερον: δεν βλÝπω, αλλÜ και αμφιβÜλλω εÜν υπÜρχουν σχÝδια για το μÝλλον, üταν οι Τοýρκοι, Ýχοντας (με τη βοÞθειÜ μας) «λýσει» τα προβλÞματÜ τους στο Αιγαßο, στρÝψουν την προσοχÞ τους στη ΘρÜκη, üπως μας Ýχει Þδη προειδοποιÞσει ο κ. Νταβοýτογλου.
Εßναι αßσχος πλην üμως αληθÝς το να πει κανεßς üτι μια τÝτοια εξÝλιξη (εμμÝσως) ενθαρρýνεται απü το ελληνικü κρÜτος το οποßο συνεχþς: (α) παραχωρεß τις εξουσßες του σε θεσμοýς ΤοπικÞς Αυτοδιοßκησης χωρßς να διασφαλßσει üτι ακραßοι κýκλοι που κινοýνται στους κüλπους και των κομμÜτων δεν θα τους μετατρÝψουν σε θεσμοýς «αυτονομßας» ειδικÜ σε περιοχÝς που τους ευνοεß η συγκÝντρωση πληθυσμοý, (β) παραβλÝπει τη δημογραφικÞ εξÝλιξη στην περιοχÞ, η οποßα ΔΕΝ ευνοεß τους ¸λληνες χριστιανοýς.
ΛαμβανομÝνων υπüψη των ανωτÝρω, πüσος Üραγε χρüνος θα χρειαστεß προτοý οι Τοýρκοι αρχßσουν να μιλοýν περß «αυτüνομου» Þ «ανεξÜρτητου κρατιδßου (το οποßο σε πρþτη φÜση θα περιλαμβÜνει τις ελληνικÝς μουσουλμανικÝς περιοχÝς και σε δεýτερη θα προσθÝσει τους γειτονεýοντες μουσουλμÜνους της Βουλγαρßας) με βÜση τις αρχÝς του Κοσσυφοπεδßου; Βεβαßως, τις αρχÝς αυτÝς οι ΑγγλοσÜξονες τις απορρßπτουν üταν δεν τους συμφÝρουν (βλ. αßτημα ΣÝρβων της Βοσνßας). Σßγουρα, üμως, θα Ýβλεπαν με «καλü μÜτι» οτιδÞποτε ευχαριστοýσε τη «φßλη Τουρκßα».
Και μßα τελευταßα σκÝψη-ερþτηση: κινδυνολογþ χωρßς λüγο; ¼χι. Προειδοποιþ, δεν κινδυνολογþ.
ΑλλÜ, και αν ακüμη το δεýτερο συμβαßνει στα μÜτια üσων εξ επαγγÝλματος Ýχουν την πρüθεση να παρεξηγοýν και την ικανüτητα να απλοποιοýν, αναλαμβÜνω την ευθýνη των απüψεþν μου, μια και θεωρþ αναγκαßο αυτÜ τα θÝματα να συζητηθοýν εγκαßρως και ευρÝως και να μην αποφασßζονται απü μια κυβÝρνηση που, προφανþς πλÝον, δεν μπορεß να υποστηρßξει üτι Ýχει τη στÞριξη της πλειοψηφßας του ελληνικοý λαοý!
Οι απüψεις σας αυτÝς πιστεýετε üτι μπορεß να Ýχουν απÞχηση και να βρßσκουν υποστηρικτÝς;
Θα Þθελα να πιστεýω üτι η καλοζωßα, ο καταναλωτισμüς και ο υλισμüς της εποχÞς μας, σε συνδυασμü με τη συμφεροντολογßα ενüς εν πολλοßς ανυπüληπτου Τýπου, δεν Ýχουν διαβρþσει εντελþς τη φιλοπατρßα και τη λεβεντιÜ της πατρßδας μου. ΑλλÜ, και αν κÜνω λÜθος, δεν με νοιÜζει. Γιατß υπÜρχουν στιγμÝς στη ζωÞ κÜθε ανθρþπου, εξαιρουμÝνων βεβαßως, των φιλοχρÞματων οπορτουνιστþν, üπου Ýκαστος κÜνει αυτü που του υπαγορεýουν η συνεßδησÞ του, η παρÜδοσÞ του, η φιλοπατρßα του και η üση συναßσθηση καθÞκοντος μπορεß να Ýχει.
Τι σημαßνει αυτü; Ας μην ξεχνÜμε üτι μπορεß να υπογρÜψαμε -καλþς Þ κακþς - το μνημüνιο, που συνεπÜγεται απαρÜδεκτους περιορισμοýς στην Üσκηση της οικονομικÞς μας πολιτικÞς. ΟυδÝποτε üμως, εξ üσων γνωρßζω, υπογρÜψαμε μνημüνιο που μας αναγκÜζει να απεμπολÞσουμε τα εθνικÜ μας συμφÝροντα.
Ως εδþ, λοιπüν, κýριοι και μη παρÝκει! Η στιγμÞ που αυτü το σýνθημα θα γßνει δεκτü πλησιÜζει και θα ακουσθεß τρανταχτÜ στους δρüμους.
¸ρχονται χτυπÞματα σε ΘρÜκη και Αιγαßο.
Για να επανÝλθουμε στο Καστελüριζο: η τμηματικÞ, ας την ονομÜσουμε Ýτσι, διαπραγμÜτευση θεωρεßτε üτι διευκολýνει την επßλυση των προβλημÜτων των δýο χωρþν;
¼χι, για δýο λüγους.
Πρþτον: γιατß πÜντα λÝγαμε, μÝχρις üτου Üλλαξε τα πρÜγματα ο κ. Σημßτης στη Μαδρßτη, üτι εμεßς Ýνα πρüβλημα παραδεχüμαστε μüνο και αυτü Þταν το πρüβλημα της υφαλοκρηπßδας. ΣταδιακÜ, η λßστα de facto διευρýνθηκε, üπως Þθελαν οι Τοýρκοι, οι οποßοι ιστορικÜ πορεýονται «σιγÜ-σιγÜ», χωρßς üμως ποτÝ να κÜνουν πßσω!
ΕÜν Ýτσι, λοιπüν, μας κληροδüτησαν τα ºμια και τη Μαδρßτη, τüτε πρÝπει και εμεßς να διατυπþσουμε τα δικÜ μας «παρÜπονα» και αυτÜ δεν αφοροýν μüνο τα ζητÞματα του Πατριαρχεßου που εξÜλλου εßναι θÝματα θρησκευτικþν ελευθεριþν. Και, ενδεχομÝνως, θα συμπλÞρωνα: «Εφüσον θÝλετε να συμπεριφÝρεστε Ýτσι, δεν βλÝπουμε για ποιον λüγο εμεßς πρÝπει να σπεýδουμε, üπως κÜκιστα πρÜττει σÞμερα ο κ. Δροýτσας (εντεßνων την πολιτικÞ ΜπακογιÜννη), να πρωτοστατοýμε στον ευρωπαúκü χþρο για την αποδοχÞ σας ως πλÞρους μÝλους της ΕΕ».
ΑναφορικÜ τþρα με το νησιωτικü σýμπλεγμα του Καστελüριζου, εÜν δεχτοýμε να το αποσυνδÝσουμε απü τα ΔωδεκÜνησα, εßναι σχεδüν βÝβαιο üτι αργüτερα η Τουρκßα θα εμφανßσει την περιοχÞ ως νησßδες που επικÜθονται στην τουρκικÞ υφαλοκρηπßδα, με απþτερο σκοπü να τους αρνηθεß το δικαßωμα να διεκδικÞσουν τη δικÞ τους ΑποκλειστικÞ ΟικονομικÞ Ζþνη. Μπορεß, δηλαδÞ, η ελληνικÞ παραχþρηση (σÞμερα) να διευκολýνει την Τουρκßα (αýριο) να επικαλεστεß την αρχÞ της αναλογικüτητας, για να αποκτÞσει το υπÝδαφος μεγÜλης θαλÜσσιας περιοχÞς που απü καιρü (και με σχετικÞ ευκολßα) οφεßλαμε να εßχαμε διεκδικÞσει και κατοχυρþσει εμεßς. ΕναλλακτικÜ Þ και επιπλÝον οι Τοýρκοι θα προσπαθÞσουν να εφαρμüσουν στο Καστελüριζο τις ßδιες αρχÝς που προσπαθοýν να μας πεßσουν να δεχθοýμε ως βÜση του διαμελισμοý του Αιγαßου. ¼πως, λοιπüν, πρüτεινα σε πρüσφατη επιστολÞ που Ýγραψα με τον Ελληνοαμερικανü καθηγητÞ κ. Καριþτη, η ΕλλÜς πρÝπει να προχωρÞσει στην οριοθÝτηση της ΑΟΖ της, τουλÜχιστον με την ΚυπριακÞ Δημοκρατßα.
ΛÝτε συχνÜ üτι η «παρÜδοση» θα παρουσιασθεß στο κοινü ωραιοποιημÝνη. Πþς το φαντÜζεστε ακριβþς;
Πρþτα απ’ üλα θα βασßζεται σε δýο πυλþνες: τα χρÞματα και τους φüβους των ταλαιπωρημÝνων συμπολιτþν μας.
Ο πρþτος θα υπερβÜλλει πüσο θα ωφεληθοýμε απü τις γεωτρÞσεις.
Ο δεýτερος πυλþνας θα εßναι η παροýσα «μουγκαμÜρα» των φοβισμÝνων ΕλλÞνων που θα υποστοýν καταιγισμü δημοσιευμÜτων για το πüσο αναγκαßο εßναι να δþσουμε Ýνα τÝλος σε μια ατυχÞ σειρÜ «πολεμικþν συρρÜξεων» -üπως πρüσφατα και τüσο Üστοχα χαρακτÞρισε η κυρßα ΜπακογιÜννη την ¢λωση της Κωνσταντινουπüλεως και την ΕπανÜσταση του 1821- που αδßκως οι «γλαφυροß πατριþτες» -βλÝπε φανατισμÝνοι προγονοß μας- κατ' επανÜληψη παρερμÞνευσαν!
Βεβαßως, τι μπορεß ο «κακüμοιρος» Ελληνας να αντιτÜξει σ’ Ýναν τÝτοιο καλÜ χρηματοδοτοýμενο -γιατß «λεφτÜ υπÜρχουν» για τÝτοιες προσπÜθειες- πüλεμο; Θα μπει, λοιπüν, στο καβοýκι του, δßκαια θα γßνει ακüμη πιο κυνικüς και, δßκαια πÜλι, θα ονειρεýεται την ημÝρα που αυτüς πια θα επιβÜλλει απü τα κÜτω τη δßκαιη τιμωρßα.
Τι ακριβþς θα κÜνατε διαφορετικü απü ü,τι πρÜττει σÞμερα ο κ. Δροýτσας;
Εννοεßτε τον κ. ΠαπανδρÝου, μια και ο κ. Δροýτσας, ως γνωστüν, εßναι ετερüφωτος επιστÜτης των πρωθυπουργικþν διαταγþν.
Πρþτον: θα προκαλοýσα -δεν θα απÝφευγα- μια δημüσια συζÞτηση για üλα αυτÜ τα θÝματα. Το σκüτος αρÝσει μüνο στους συνωμüτες.
Δεýτερον: θα αντÝκρουα αυτÞ την αηδÞ και συνεχþς προβαλλüμενη φενÜκη, απü τις γνωστÝς επιδοτοýμενες δεξαμενÝς σκÝψης üτι η Τουρκßα τÜχα Üλλαξε και αιφνιδßως μεταβλÞθηκε σε επιστÞθια φßλη μας.
Τρßτον: θα καθυστεροýσα την εßσοδο της Τουρκßας στην ΕΕ, επικαλοýμενος το συμφÝρον της Ευρþπης να μην κληρονομÞσει τα προβλÞματα που -καθ’ ομολογßα του ßδιου του κ. Νταβοýτογλου- θα Ýφερνε μαζß της μια πλÞρης Ýνταξη.
ΤÝταρτον: θα προετοßμαζα, με διÜφορους τρüπους, τη μονομερÞ διακÞρυξη των δικαιωμÜτων μου στην ΑΟΖ μας και μετÜ θα προχωροýσα στην οριοθÝτησÞ της.
ΠÝμπτον: εν συνδυασμþ με τα ανωτÝρω, θα ενßσχυα τις δικÝς μας διαπραγματευτικÝς δυνατüτητες, πλησιÜζοντας üλους üσοι μποροýν να μας βοηθÞσουν, και δεν θα βασιζüμουν μüνο σ’ αυτοýς που μας εγκατÝλειψαν στο παρελθüν.
¸κτον: μαζß με üλα τα προηγοýμενα, θα ξαναÝδινα στους συμπατριþτες μου αυτοπεποßθηση, ενισχýοντας την πßστη τους στο παρελθüν τους, την ιστορßα και τη θρησκεßα τους, και θα «ξÞλωνα» τÜχιστα την προπαγÜνδα ξÝνων αλλÜ και ΕλλÞνων, η οποßα Ýχει δημιουργÞσει αυτü το «κüμπλεξ» ενοχÞς και κατωτερüτητας που μας διακατÝχει απÝναντι στην Τουρκßα.
ΤÝλος, θα προειδοποιοýσα τüσο τους ενδοτικοýς πολιτικοýς üσο και τα δημοσιοûπαλληλικÜ (και επιδοτοýμενα) «ακαδημαúκÜ δεκανßκια» τους üτι με την παροýσα συμπεριφορÜ τους πλησιÜζουν το οριακü σημεßο üπου η πολιτικÞ ευθýνη ενδÝχεται να μετατραπεß σε ποινικÞ.
ΑΠΟ ΤΗΝ «ΤΡΑΠΕΖΑ ΙΔΕΩΝ»
