Στὶς 7 Μαρτίου γιορτάζει ὁ ὅσιος Παῦλος ὁ ἁπλούς. Ἡ ἱστορία τοῦ εἶναι πολὺ ἐνδιαφέρουσα καὶ ἐπίκαιρη. Ἦταν γεωργὸς ἀγροῖκος, ἄκακος δὲ καὶ ἄπλαστος κατὰ τὴ γνώμη ὡς ἄλλος οὐδείς. Εἶχε δὲ καὶ γυναῖκα κακότροπη καὶ μοιχαλίδα, ἡ ὁποία κατόρθωνε καὶ κρατοῦσε κρυφὴ τὴ μοιχεία της. Κάποτε ὅμως τὴν συνέλαβε νὰ μοιχεύει στὴν οἰκία του μὲ τὸν ἐραστή της. Γέλασε σεμνὰ καὶ εἶπε' συνεχίστε τὴ δουλειά σας. Δὲν μὲ ἐνδιαφέρει ἡ πράξη σας προσωπικά. Ἐγὼ ἀφοῦ ἔτσι ἔχουν τὰ πράγματα θὰ γίνω μοναχός.

    Πῆγε στὸν μέγα Ἀντώνιο καὶ ζήτησε νὰ γίνει ὑποτακτικός του. Ἡ ἡλικία τοῦ ἦταν 60 ἐτῶν. Ὁ μέγας Ἀντώνιος προσπάθησε νὰ τὸν ἀποτρέψει. Κι ὅταν ἐκεῖνος ἀρνήθηκε τὸν ὑπέβαλε σὲ ἀφάνταστα σκληρὲς δοκιμασίες καὶ ἀσκήσεις τὶς ὁποῖες ὑπέμεινε ἀγογγύστως. Ἐν τέλει ὁ Παῦλος ὁ ἁπλοὺς ἔγινε ἕνας ἐπιτυχημένος μοναχός, ἔζησε κοντὰ στὸν μέγα Ἀντώνιο, καὶ ἀπέκτησε τὸ χάρισμα νὰ διώχνει δαιμόνια καὶ νὰ θαυματουργεῖ. Ὅποιος θέλει νὰ δεῖ λεπτομέρειες τῆς θαυμαστῆς ζωῆς τοῦ ἃς ἀναγνώσει τὸν συναξαριστὴ τοῦ ἁγίου Νικοδήμου.

    Ἐντύπωση προκαλεῖ ἡ ἀντίδρασή του ὅταν ἀντελήφθη τὴν μοιχεία τῆς γυναίκας του. Δὲν νευρίασε, δὲν τοὺς ἔβρισε, δὲν τοὺς χτύπησε, δὲν τοὺς σκότωσε. Μόνο γέλασε σεμνὰ καὶ πῆρε τὴν ἀπόφαση νὰ γίνει μοναχός. Ἃς τὸ προσέξουμε αὐτὸ τὸ σημεῖο. Συχνὰ ἀκοῦμε στὶς εἰδήσεις γιὰ φόνους, αὐτοκτονίες, μελαγχολίες, ψυχασθένειες, ποὺ προκύπτουν ἀπὸ μοιχεῖες, πορνεῖες, καὶ ἄλλες βδελυρὲς καὶ σιχαμερὲς πράξεις. Κι ὅμως ἡ κατὰ θεὸ ἀντίδραση εἶναι τοῦ Παύλου τοῦ ἁπλοῦ καὶ χαριτωμένου. Γέλασε καὶ ἔφυγε. Ἤξερε ὅτι τὸ πιὸ πικρὸ δηλητήριο τοῦ διαβόλου, τὸ πιὸ φοβερὸ καὶ ἐπώδυνο κτύπημα τῶν σατανικῶν δυνάμεων, τὸ παίρνει ἡ ἀγάπη καὶ ἡ παντοδυναμία τοῦ Θεοῦ καὶ τὸ μετατρέπει σὲ πηγὴ δυνάμεως, εὐτυχίας, ἠρεμίας, ἁγιότητας, καὶ ποικίλων καὶ θαυμαστῶν χαρισμάτων. Ἐὰν ὁ Παῦλος ὁ ἁπλοὺς δὲν ἀντιμετώπιζε τὸ γεγονὸς τῆς μοιχείας τῆς συζύγου τοῦ κατ’ αὐτὸν τὸν τρόπο, ἴσως νὰ μὴ ἦταν ὁ ἅγιος Παῦλος ἀλλὰ ἕνας συνήθης εὐσεβῆς ἔγγαμος χριστιανός, ἢ τὸ χειρότερο, ἐὰν ἀντιδροῦσε ὅπως συνήθως ἀντιδροῦν σ’ αὐτὲς τὶς περιπτώσεις, ἕνας φυλακισμένος γιὰ φόνο ἢ βιοπραγίες.

    Ἃς ἔχουμε λοιπὸ ὁδηγὸ τοὺς ἁγίους' ἃς ἀφιερώνουμε τὴν ἀγάπη μας καὶ τὴ στοργή μας καὶ τὸ ἐνδιαφέρον μας κυρίως πρὸς τὸν Θεὸ καὶ δημιουργό μας καὶ ἂς μὴ κάνουμε εἴδωλα τὸν ἄνδρα μας, τὴ γυναῖκα μας, τὰ παιδιά μας, τοὺς φίλους, τοὺς συγγενεῖς. Αὐτοὶ συχνὰ ἢ ἀπὸ ἀνθρώπινη ἀδυναμία ἢ ἀπὸ διαβολικὴ συνεργεῖα θὰ μᾶς προδώσουν' ὁ Θεὸς ὅμως ποτέ. Ἔχοντας λοιπὸν τὸν Θεὸ συνοδίτη μας καὶ βοηθὸ καὶ σκεπαστῆ μας, θ’ ἀντέξουμε ὅλα τὰ φαρμακερὰ καὶ ἐπώδυνα γεγονότα τοῦ βίου μας. Γένοιτο.