Για να εκτυπώσετε το άρθρο, ανοίξτε ή αποθηκεύστε το ως pdf, πατώντας  ΕΔΩ!!!

ΑΓΙΟΣ ΙΓΝΑΤΙΟΣ Ο ΘΕΟΦΟΡΟΣ

Description: agios_ignatios_8eoforos.jpg

    γιος γνάτιος, Θεοφόρος, νήκει στος λεγομένους ποστολικος πατέρες, δηλαδή, στος πατέρες πο γνώρισαν κα διαδέχθηκαν τος ποστόλους το Κυρίου μας. Συνεπς δρασαν τς τελευταες δεκαετίες το πρώτου αἰῶνα μ.Χ. κα τς μετέπειτα το δευτέρου αἰῶνα μ.Χ.

    Τ νομά του εναι λατινογενς -π τ ignis πο σημαίνει πρ- κα συνεπς θ μπορούσαμε ν τν νομάσουμε Πυρφόρο, πο ταιριάζει πόλυτα μ τν χαρακτρα του, φο φωτι πο καιγε μέσα το γι τν Κύριό μας ταν νευ προηγουμένου. πίσης πονομάσθηκε κα Θεοφόρος, προφανς γι τν ζλο πο πηρέτησε τν Κύριο κα γι τν ρωτα πο εχε ν βρίσκεται συνεχς νωμένος μ’ ατόν.

 

    γιος γνάτιος πρξε πίσκοπος ντιοχείας κα μάλιστα, πως ατοχαρακτηρίζεται διος στς πιστολές του, πίσκοπος Συρίας (Ρώμ. 2,2). π ατ φαίνεται τι δικαιοδοσία το πρξε ερεα κα δν περιοριζόταν μόνο στν περιοχ τς ντιοχείας.

    γιος γνάτιος πρξε κα ερομάρτυρας.

    Μαρτύρησε γύρω στ 113, κατ τ ντιοχειαν Μαρτυρολόγιο, ταν ατοκράτωρ στ Ρώμη ταν Τραϊανός. Ἐὰν δν μαρτυροσε κα πέθαινε ερηνικ σν πίσκοπος ντιοχείας, θ ταν γνωστος κα σημος. Οτε κν θ τν τιμούσαμε σν γιο. Θ γνωρίζαμε μόνο τ νομά του π τος ξηρος πισκοπικος καταλόγους το Εσεβίου Καισαρείας. Οτε ο περίφημες, γι τ θεολογικ περιεχόμενό τους, πιστολς πρς φεσίους, Μαγνησιες, Τραλλιανούς, Φιλαδελφες, Σμυρναίους, Ρωμαίους, κα πρς Πολύκαρπον, πο γραψε κατ τν καιρ τς συλλήψεώς του θ ταν γνωστές· κα συνεπς θεολογία τς κκλησίας μας θ ταν πι φτωχή. Πόσο μεγάλη ελογία το μαρτυρικο του τέλους κα γι’ ατν κα γι τν κκλησία λόκληρη!

  

    γιος γνάτιος δικάσθηκε στν ντιόχεια κα καταδικάσθηκε ν φαγωθε π τ λιοντάρια μέσα στ μφιθέατρο τς Ρώμης. Ο Ρωμαοι, προφανς θέλανε ν τρομοκρατήσουν τος λαος τς σίας κα τς λλάδας, πο πρόθυμα δεχόταν τν χριστιανισμό, κα γι’ ατ διοργανσαν τν πανηγυρικ μεταγωγή του στ Ρώμη -συνοδεία στρατιωτν κα λλων συλληφθέντων- μ πολύμηνη πορεία στν Μ. σία κα τν λλάδα. Τ μήνυμα ταν προφανές· προσέξτε δν στειευόμαστε τιμωρία σας θ εναι παραδειγματική, σκληρή, κα μακρι π τν τόπο σας. Κι μως τ πιχείρημα ατ τν Ρωμαίων γινε boomerang κα στράφηκε ναντίον τους. Τ θάρρος το γίου γνατίου, ατοθυσία του, πόθος γι μαρτύριο, ο πιστολς πο γραψε κα μάλιστα πρς Ρωμαίους -που παρακαλε τος χριστιανος τς Ρώμης, πο εχαν ρχίσει ν κάνουν νέργειες γι ν τν λευθερώσουν, ν μ το κάνουν τ κακ κα δν τν φήσουν ν πεθάνει ς μάρτυρας- συντελέσαν ν ναζωογονηθε τ φρόνημα τν χριστιανν κα ν καταισχυνθον ο εδωλολάτρες.

    ς φήσουμε μως, τν ντιοχειαν γιο Χρυσόστομο, ν μς περιγράψει μ τ χρυσ το γλσσα τν ξέλιξη το μαρτυρίου το γίου γνατίου, πως παρουσιάζεται σ σχετικ μιλία του. «Διωγμς μέγας ξέσπασε. Ατος πο πρεπε ν παινον, γιατί φσαν τν πλάνη τν εδώλων, τς νθρωποθυσίες, τν νηθικότητα, ατος κυνηγοσαν. Κα εδικώτερα κυνηγοσαν τος ποιμένες. Πίστευαν τι ν τος ξοντώσουν θ ξοντωθον κα τ ποίμνια. Δν γνώριζαν τι Θες διοικε τν κκλησία. Δν τος σφαζε διάβολος στς πόλεις τος λλ κτς δρας, γι ν τος ταλαιπωρήσει πιπλέον κα γι ν τος σπάσει τ θικό. Δν τος φηνε ν χουν τ συμπαράσταση το ποιμνίου τους, οτε κα τν τιμ κα τν πευφημία. Κι μως ατ τος κανε δυνατος κα διάσημους. Δυνατούς, γιατί συνοδοιπόρο εχαν τν Χριστ κα τς τοπικς κκλησίες. Διάσημους, γιατί τος γνώριζαν κα λλες κκλησίες κα γιατί γινόταν εραπόστολοι παγκόσμιοι. ταν στελναν τν Παλο στ Ρώμη πίστευαν τι τν ξόντωναν. Κι μως στν πραγματικότητα Θες τν στελνε κε γι ν τος κατηχήσει. Τ διο συνέβη κα μ τν γιο γνάτιο. ατοθυσία του κα πόθος το μαρτυρίου το φησαν κπληκτους κα φωνούς τους πάντες. γνάτιος νέτειλε ς λιος στν νατολ (ντιόχεια) κα δυσε στ δύση (Ρώμη). Μλλον νώτερος π λιος, διότι δν δινε φς ασθητ λλ τ νοητ φς τς διδασκαλίας. Κα ταν «δυσε» δν ρθε νύχτα λλ λόλαμπρη πνευματικ μέρα. Πέτρος, Παλος, γνάτιος, θυσιάστηκαν στ Ρώμη γι ν καθαρίσουν μ τ αμα τος τ πόλη π τ αμα τν εδώλων κα γι ν’ ποδείξουν μπρακτα τν νάσταση το Χριστο κα τν αώνια ζωή. ταν ζοσε Χριστς ο μαθητς το φοβόταν τν θάνατο· ταν μως πέθανε δν τν φοβόταν λλ ντίθετα πιζητοσαν τ μαρτύριο. θεία πρόνοια τν φερε ν μαρτυρήσει στ μέσο του θεάτρου μπροστ σ’ λη τ Ρώμη. Πέθανε χι μόνο γενναία λλ κα μ εχαρίστηση, διότι πήγαινε σ κάτι καλύτερο. Τέτοιοι εναι ατο πο εναι ρωτευμένοι. ,τι κι ν πάθουν πρ κείνων πο γαπον τ δέχονται μ δονή. γνάτιος μιμήθηκε τος ποστόλους χι μόνο στν προθυμία λλ κα στ χαρ πο νοιώθανε μετ τ μαρτύρια (Πράξ. 5,41). Ρώμη δέχθηκε τ αμα του κα ντιόχεια τ λείψανά του. Γύρισε τ ποσ μ τόκο στν κάτοχό του. Τν ποστείλατε πίσκοπο κα τν δεχθήκατε ς μάρτυρα. Τν προπέμψατε μ εχς κα τν δεχθήκατε μ στεφάνια. ς ρχόμαστε καθημεριν δ στ λείψανά του κι χι μόνο στ γιορτή του. ταν χουμε λπες γι ν πελευθερωθομε π’ ατς κι ταν χουμε χαρς γι ν τς διατηρήσουμε. χι μόνο τ λείψανο το χει χάρη λλ κα λάρνακά του. Ἐὰν τ σμα το λισσαίου νέστησε νεκρ στν Παλαι Διαθήκη (Δ΄ Βάσ. 13.21) πολ περισσότερο ατ μπορε ν συμβε στ καιρ τς Καινς Διαθήκης. Γι’ ατ Θες φήνει τ λείψανα τν γίων γι ν’ ποκτήσουμε τ ζλο τους. Ν χουμε λιμάνι γι τ κακ πού μας συμβαίνουν. ς προτιμμε π κάθε εχαρίστηση κα δον τν προσέλευση στ για λείψανα».

 

    ναφέραμε προηγουμένως, τι γιος γνάτιος ν δν μαρτυροσε θ πέθαινε γνωστος κα σημος. γιος Χρυσόστομος μως τν ξυμνε κα πρν γίνει μάρτυρας. ς κούσουμε τ σκεπτικό του.

   Α΄ γιος γνάτιος ταν νέγκλητος, χωρς αθάδεια, ργή, μέθη, ασχροκέρδεια. Δν ταν πλήκτης, λλ φιλόξενος, φιλάγαθος, σώφρων, δίκαιος, σιος, γκρατής, διδακτικός, ντιαιρετικός, πολογητής, πιεικς μαχος. π πο τ ξέρουμε ατό; π τς ρετς πο παιτε Παλος γι ν χουν ο πίσκοποι (΄ Τμ. 3,1-3 κα Τίτ. 1,7-9). ναφέραμε τι γνάτιος ταν ποστολικς πατέρας κα συνεπς τν χειροτόνησαν ο πόστολοι, πο φυσικ ταν ν τηρήσουν τς προδιαγραφς πο ο διοι βαλαν (πρβλ. ΄Τμ.5,22 «χερας ταχέως μηδεν πιτίθει, μηδ κοινώνει μαρτίαις λλοτρίαις). ταν χειροτονες πίσκοπο να νάξιο, εναι σν ν δίδεις να ξίφος σ’ να παράφρονα. τι φόνους κάνει κενος, πεύθυνος εναι ατς πο το τ δωσε.

   Β΄ Χειροτονήθηκε πίσκοπος σ καιρ διωγμν κα πολέμου νηλεος κατ τς κκλησίας. πίσης ταν περίοδος πο ο χριστιανο ταν νεόφυτοι στ πίστη κα γι’ ατ πλήρεις τελειν κα χρειαζόταν ο πόστολοι ν χουν πολ πομον κα ν δείχνουν μεγάλη συγκατάβαση. Κι ατ τος κούραζε περισσότερο π τος διωγμούς. «Τς σθενε κα οκ σθεν; τς σκανδαλίζεται, κα οκ γ πυρομαι (Β΄Κόρ.11,29); Πόσο θάρρος κα γενναιότητα λλ κα πομον κα ποχωρητικότητα πρεπε ν χει νας πίσκοπος κείνης τς περιόδου.

   Γ΄ νέλαβε τν διαποίμανση τς ντιοχείας, μις π τς μεγαλύτερες πόλεις τς Ρωμαϊκς Ατοκρατορίας. Εχε, πως ναφέρει Χρυσόστομος, 200.000 κατοίκους κα μαζ μ τος δούλους, πολογίζουν ο στορικοί, φθανε τς 500.000. Πόσο κανς κα γιος πίσκοπος χρειαζόταν γι’ ατ τ πόλη;

   Δ΄ Διαδέχθηκε τν πόστολο Πέτρο, πο κατ τν ερ Χρυσόστομο, ταν πρτος πίσκοπός της ντιοχείας. ταν βγάζεις να μεγάλο λίθο π τ θεμέλια νς οκοδομήματος, φροντίζεις ν τν ντικαταστήσεις μ λλον σοδύναμο. Λοιπν γιος γνάτιος ταν σοδύναμος μ τν πόστολο Πέτρο, στν ποο -ς κπρόσωπο λων τν μαθητν- Θες δωσε τ κλειδι τ βασιλείας τν ορανν.

 

Πόσο μέγας λοιπν πρξε γιος γνάτιος, Θεοφόρος, ποστολικς πατήρ, πίσκοπος, μάρτυρας!

ΜΕΛΕΤΙΟΣ ΑΠ. ΒΑΔΡΑΧΑΝΗΣ
ΑΡΧΙΜΑΝΔΡΙΤΗΣ

 

 

Ευχαριστούμε που μας επισκεφτήκατε.
 
Επιστροφή
 
 


cars